Yayınlandı: Per, Nis 20th, 2017

Ombudsman Nedir? Ombudsman Ne İşe Yarar?

 Memur-11
Ombudsman Nedir? Ombudsman Ne İşe Yarar?
Postmodern Kamu Yönetimi Anlayışı Çerçevesinde Bir Denetim Paradigması:
Ombudsman stratejik yönetim, performansa dayalı ölçüm ve değerlendirme, hesap
verebilirlik, saydamlık, yönetimde açıklık, iç kontrol ve iç denetim”
gibi yöntemler yeni denetim
anlayışının temel yönlendiricileri olarak ortaya çıkmıştır (Al, 2007b: 47). Nitekim
yeni yönetim ve denetim paradigması, yönetimin sonuçlara, misyona, performans
hedeflerine, hizmetlerin niteliğine, etkinliğe ve verimliliğe vurgu yapmaktadır (Al,
2007c: 245). Dolayısıyla klasik denetim anlayışından başarım (performans) denetimi
anlayışına doğru bir geçiş yaşanmaktadır. Kamu yönetiminin felsefi klasik kurallara,
hukuksallığa, yetki ve görev paylaşımı anlayışına dayalı denetim yönteminden
kamu yönetiminin etkinlik, verimlilik ve kalite anlayışına dayalı denetim yöntemine
geçilmektedir (Yaşamış, 1997: 18). Bu gelişmelere bağlı olarak da şeffaflık,
hesap verebilirlik, kalite, etkenlik, verimlilik ve vatandaşa karşı sorumluluk kamu
yönetimlerinin temel gündem maddeleri haline gelmektedir. Bu nedenlerle de
kamu yönetimi, hesap verebilir, şeffaf ve her zaman denetlenebilir olmak zorundadır
(Uzun, 2009). Dolayısıyla yeni yapılanmada kamu hizmetinden yararlanan aktörlerin
talepleri dikkate alınmakta, yönetilenlerle yönetenler arasında ilişkiler yeniden
düzenlenmektedir ve insani ilişkilere verilen değer ve önem de artmaktadır (Altıntaş
ve Türkyener, 2012: 11-12). Nitekim bu yapılanma içerisinde ombudsmanlık da
yönetimde açıklık, şeffaflık, hesap verebilirlik, etik gibi ilkelerin uygulanması ve
yaygınlaşması hususunda merkezi bir rol oynayabilmektedir (Karcı, 2010: 61).
Anlaşıldığı üzere geleneksel ve modern yönetim anlayışlarını ifade eden katı,
mekanik ve bürokratik nitelikli bir yapılanmadan bilgi çağının yönetim felsefesine
dayanan postmodern öncüllerin destek sağladığı yeni yönetsel yapılara geçilmektedir
(Parlak, 2007: 14).
Aynı biçimde yönetim sürecine bağlı olarak postmodern
denetim sistemlerine geçiş de yaşanmaktadır (Ekici, 2007: 51). Bu bağlamda
değerlendirildiğinde ombudsmanlık kurumu da, açık yönetim anlayışının (Eken,
1993: 85) ve dolayısıyla çağdaş yönetim ve denetim düşüncesinin gelişmesinde çağın
önemli sembollerinden biridir. Çağdaş bir yönetim için gerekli olan demokratiklik,
şeffaflık ve dürüstlük ombudsmanlık kurumu ile daha iyi gelişebilecektir (Akıncı,
1999: 292). Diğer yandan ombudsmanlık kurumu, vatandaş şikâyetleri doğrultusunda
veya resen harekete geçerek kamu yönetiminin denetimini sağlayan bir halkla
ilişkiler mekanizmasıdır. Ombudsman, mümkün olan her şikâyeti kabul ederek,
vatandaşın yönetime katılmasını sağlamaktadır. Bu şekilde de katılımcı demokrasinin
kurumsallaşmasına büyük katkılar sağlamaktadır. Ombudsmanlık kurumu ile kamu
yönetimleri daha etkin, verimli ve kaliteli hizmet sunmaktadırlar. Ombudsmanlık
kurumu sayesinde kamu yönetimleri kanuni sınırlar içerisinde işlem ve eylem tesis
etmeye zorlanmaktadır ve böylece de hukuk devleti gelişim göstermektedir. Ayrıca
ombudsmanlık kurumu, kamu yönetimlerinin her türlü bilgi, belge ve dosyalarına
ulaşarak da hesap verebilirlik, saydamlık ve yönetimde açıklık ilke ve yöntemlerine
bir hareket kabiliyeti kazandırmaktadır. Nitekim ombudsmanlık, kamu yönetimini
kapalılıktan açıklığa zorlamaktadır, bu bağlamda da çağdaş denetim teknikleriyle
örtüşmektedir. Dolayısıyla ombudsmanlık kurumunun yayılımını artıran ve dünya
boyunca ortaya çıkmasını sağlayan temel konulardan birisi de çağdaş yönetim ve

denetim anlayışındaki gelişmeler ile oluşan
“postmodern denetim paradigması” dır.
Türkiye, bunun en güzel örneklerinden birini oluşturmaktadır. Türkiye’de 2003
yılında başlayan“Kamu Yönetiminin Yeniden Yapılandırılması”
süreci çerçevesinde gerçekleştirilen kamu yönetimi reformları ile 2012 yılında ombudsmanlık
kurumu oluşturulmuştur. Türkiye’de “Kamu Denetçiliği Kurumu” adında kurulan
ombudsmanlık kurumu, 14.06.2012 tarihli
“6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu”
ile yasalaşmıştır. Nitekim bu kanunda da belirtildiği üzere Türkiye Kamu
Denetçiliği (Ombudsmanlık) Kurumu’nun temel görevi;
“idarenin işleyişi ile ilgili
şikâyet üzerine, idarenin her türlü eylem ve işlemleri ile tutum ve davranışlarını;
insan haklarına dayalı adalet anlayışı içinde, hukuka ve hakkaniyete uygunluk
yönlerinden incelemek, araştırmak ve idareye önerilerde bulunmak”
şeklinde
ifade edilebilmektedir. Türkiye Ombudsmanlık Kurumu’nda asıl vurgunun kamu
yönetimlerinin eylem, işlem ve davranışları karşısında mağdur olan vatandaşların
şikayetlerinin incelenmesi üzerinde toplandığı söylenebilmektedir. Türkiye’de
ombudsmanlık kurumuna başvurular, vatandaşlar ve tüzel kişiler tarafından basit
bir dilekçe ile dahi yapılabilmektedir. Ancak Türkiye Ombudsmanlık Kurumu’nun
bir şikayet konusuna ilişkin olarak resen harekete geçme yetkisi bulunmamaktadır.
Türkiye’de ombudsmanlık kurumu,
“yıl içerisinde incelemiş olduğu şikayet konularını,
bu konuların ne şekilde kararlaştırıldığını ve ombudsmanlık kurumunun kararı ve
önerileri doğrultusunda kamu yönetimlerinin nasıl hareket ettiklerini vs. hususları
içeren resmi bir yıllık raporunu”
Parlamento Karma Komisyonu’na sunmaktadır.
Türkiye’de ombudsmanlık kurumunun bir şikayet konusuna ilişkin olarak varmış
olduğu bir karar hususunda kesin hüküm verme ve yaptırım uygulama yetkisi
yoktur. Türkiye’de ombudsmanlık kurumunun karar ve raporlarını kamuoyunun
bilgisine sunduğu ve bu şekilde de medya ile yoğun bir ilişki içerisinde olduğu da
söylenebilmektedir. Ayrıca Türkiye’de ombudsmanlık kurumu devlet organlarını veya
kamu yönetimi yapılanmasını düzenleyen hatalı yasa maddeleri ya da yasa boşlukları
ile karşılaşması durumunda, bu durumun düzeltilmesi için Parlamento’ya yasa
değişikliği reformu önerisi yapabilmesi mümkündür.
Kısacası ombudsman, sahip olduğu nitelik ve özellikler çerçevesinde
postmodern kamu yönetiminin dönüşümüne bağlı olarak denetim anlayışında
meydana gelen paradigma alanının önemli bir sembolüdür. Bunlara ek olarak
ombudsman, belirtilen yetki ve sorumlulukları ile yeni kamu yönetimi ilkeleri ile
de özdeşleşmekte ve özel sektör kökenli
“toplam kalite yönetimi, stratejik yönetim,
performans yönetimi, değişim mühendisliği ve amaçlara göre yönetim vb.”
anlayış ve teknikler ile bütünleşmektedir. Nitekim belirtilen tüm bu anlayış ve tekniklerin
özünde;“katılımcılık, esneklik, demokratikleşme, saydamlık, hesap verebilirlik,
verimlilik ve kalite” bulunmaktadır.
 Kamu yönetiminin postmodernizm eksenli olarak yeniden yapılanması

çerçevesinde denetim de aynı yönde değişim ve dönüşümlere uğramaktadır.
Nitekim postmodern dönemde kamu yönetiminin denetlenmesi de performans
odaklı, esnek, katılımcı, hesap verebilir, saydam ve kalite odaklı olmaktadır. Kamu
yönetiminin denetlenmesinde etkili olan yöntemlerden biri de ombudsmandır.
Ombudsmanlık kurumu, hiç kuşkusuz postmodern dönemde yayılımını ve gelişimini
artırmıştır. Bu bağlamda da ombudsman, postmodern kamu yönetimi döneminde
bir denetim paradigması olarak adlandırılabilmektedir.
Postmodern dönemde kamu yönetimi, “esnek, ağ yapılı, a-bürokratik ve
esnek istihdam” yapısına bağlı olarak örgütlenmekte ve işlemektedir. Nitekim kamu
yönetimindeki bu paradigma düzeyindeki değişmeler ve dönüşmeler, kamu denetim
alanlarını ve yöntemlerini de etkilemekte ve kamu denetiminde “statü hukuku” eksenli
denetimden “sözleşme hukuku” eksenli denetime geçilmektedir. Bu çerçevede
kamu yönetiminin denetlenmesinde
“performans, süreç analizi, etkinlik, verimlilik ve
kalite” gibi göstergeler ve değişkenler temel alınmakta, dolayısıyla kamu yönetiminin
denetimi konusu yoğun bir biçimde tartışılmakta ve güncellenmektedir. Bu bağlamda
özünde bir denetim aracı olan ombudsman da sözü edilen paradigma değişimine
önemli bir örnek ve kaynak sunmaktadır. Çünkü ombudsmanın gerçekleştirmiş
olduğu denetimler, “
katılımcılığı esas alan, esnek, şeffaf, hesap verebilir, hızlı, kaliteli,
verimli, vatandaş eksenli ve etik odaklı”
yapılmaktadır. Bu özellikleri ile ombudsman
denetimi, postmodern kamu yönetimi ile gündeme gelen diğer denetim yöntemlerini
kapsamakta ve onlarla özdeşleşmektedir. Buna bir örnek vermek gerekirse;
postmodern kamu yönetiminin önemli örneklerinden birini oluşturan “performans
yönetimi odaklı performans denetimi” ile “ombudsman denetimi” arasında önemli
benzerlikler olduğu görülebilmektedir. Nitekim ombudsman da yapmış olduğu
eylem ve faaliyetlerle kamu yönetimlerinin performanslarını
“etik, kalite ve hukuka uyguluk”
açısından artırmaya çalışmaktadır.
Sonuç olarak ombudsman veya ombudsmanlık kurumu, postmodern kamu
yönetimi anlayışı ile asıl kimliğini bulmuş gibi görünmektedir. Nitekim İskandinav
ülkelerinden sonra ombudsmanlık kurumu, II. Dünya Savaşı’nı müteakip yayılım ve
gelişim göstermiştir. Bu çerçevede ombudsmanlık kurumu, modern dönemde İsveç’te
doğmasına ve kurulmasına rağmen bu ülkede dahi II. Dünya Savaşı’ndan sonra
(postmodern dönem) daha da geliştirilmiş ve ülke çapında etki düzeyi artırılmıştır.
Bunlara ek olarak ombudsmanlık kurumunun dünya boyunca yayılımı ve postmodern
dönem arasında da büyük bir bağlantı bulunmaktadır. Nitekim 1950’lilerde etkili
olmaya başlayan refah devleti uygulamaları ve kamu yönetiminin bir bilim olarak
gelişimini sürdürmesi ve bu şekilde kamu bürokrasisinin örgütsel ve işlevsel manda
genişlemesi kamu yönetiminin etkin bir biçimde denetlenmesini de gerekli kılmıştır.
Çünkü bu dönemde savaşlardan ve ekonomik krizlerden bunalan dünya devletleri,
eski arzulanan müreffeh toplum düzeyine tekrar ulaşabilmek için çeşitli yöntem

ve araçlara başvurmuşlardır. Bu dönemde devlet ve kamu yönetimi örgütleri,
toplumun neredeyse tüm alanlarında faaliyet göstermişlerdir ve vatandaşların
devlet örgütleriyle olan ilişkileri artmıştır. Bunlara ek olarak bu dönemde etkili
olan insan hakları ve demokratikleşme özlemi ve hukuk devletinin gelişimi gibi
hususlar da ombudsmanın dünya boyunca ortaya çıkmasında ve yayılmasında etkili
olmuştur. Dünya devletleri tarafından ombudsmanlık kurumunun kurulmasındaki
diğer amaçlar arasında ise siyasal meşruiyet düzeyini ve güven kapasitesini artırmak
bulunmaktadır. Nitekim ombudsman, bu dönemde tüm bu amaçlara cevap verecek
ve hizmet edecek nitelik ve özelliklere sahip görülmüştür.
Postmodern Kamu Yönetimi Anlayışı Çerçevesinde Bir Denetim Paradigması: Ombudsman


Najmul (2006), “The Ombudsman Institution and Conflict Resolution in the
Contemporary Third World Societies”, Journal of Third World Studies, Vol.
XXlll, No. 1, pp.219-236.
Akça, Gürsoy, “Postmodernite ve Ulus Devlet”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal
Bilimler Enstitüsü Dergisi, http://www.aku.edu.tr/aku/dosyayonetimi/
sosyalbilens/dergi/c7s2.htm, (Erişim Tarihi: 04.03.2013).
Akıncı, Abdulvahap (2012), “Modern Ulus Devletlerin Doğuşu”, Dumlupınar
Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 34, ss.61-70.
Akıncı, Müslüm (1999), Bağımsız İdari Otoriteler ve Ombudsman, Beta Basım Yayın
Dağıtım, İstanbul.
Akyel, Recai, Hacı Ömer Köse (2010), “Kamu Yönetiminde Etkinlik Arayışı: Etkin Kamu
Yönetimi İçin Etkin Denetimin Gerekliliği”, Türk İdare Dergisi, Sayı: 466, ss.9-45.
Al, Hamza (2007a), “Denetimde Piyasalaşma Eğilimleri”, Bilgi, Cilt: 1, Sayı: 14, ss.109-
130.
Al, Hamza (2007b), “Kamu Kesiminde Yeni Denetim Yaklaşımları: Süreç Odaklı
Denetimden Sonuç Odaklı Denetime Geçiş”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 40,
Sayı: 4, ss.45-61.
Al, Hamza (2007c), Bilgi Toplumu ve Kamu Yönetiminde Paradigma Değişimi,
Bilimadamı Yayınları, Ankara.
Alpaslan, Sümeyra, Rana Özen Kutanis (2007), “Sanayi ve Bilgi Toplumu Yönetim
Metaforlarının Karşılaştırılması”, Akademik İncelemeler, Cilt: 2, Sayı: 2, ss.49-71.
Altıntaş, Abdullah, C. Mustafa Türkyener (2012), Kamu Yönetiminde Dönüşüm ve
Sayıştay Mali Denetimi, Ankara Yayınevi, Ankara.
Altuğ, Yılmaz (1968), “Vatandaşı İdarenin Yetki Tecavüzlerine Karşı Koruyan
“Ombudsman” Müessesesi”, Yargıtay Yüzüncü Yıldönümü Armağanı, Cezaevi
Matbaası, İstanbul, ss.159-172.
Altuğ, Yılmaz (2002), Kamu Denetçisi (Ombudsman), İstanbul Üniversitesi Rektörlüğü
Yayınları, İstanbul.
Aslan, Seyfettin, Abdullah Yılmaz (2001), “Modernizme Bir Başkaldırı Projesi Olarak
Postmodernizm”, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi,
Cilt: 2, Sayı: 2, ss.93-108.
Ataman, Taykan (1997), “Ombudsman ve Temiz Toplum”, Yeni Türkiye, Siyasette
Yozlaşma Özel Sayısı II, Sayı: 14, ss.779-789.
Ateş, Hamza (2010), “Postbürokratik Kamu Yönetimi”, Kamu Yönetimi Üzerine
İncelemeler, Nagehan Talat Arslan (Ed.), Alfa Aktüel, Bursa, ss.127-150.
Atılgan, Meral, Bülent Doğan (2003), “Kamu Yönetiminde Postmodern Eğilimler”,
Türk İdare Dergisi, Sayı: 439, ss.105-117.
 Avşar, B. Zakir (2007), Ombudsman: İyi Yönetilen Türkiye İçin Kamu Hakemi, Asil

Yayın Dağıtım, Ankara.
Avşar, B. Zakir (1988), Ombudsman (Kamu Hakemi): Türkiye İçin Bir Model Önerisi,
Hak-İş Konfederasyonu Yayını, Ankara.
Avşar, B. Zakir (2012), Ombudsman: İyi Yönetilen Türkiye İçin Kamu Hakemi, Hayat
Yayın Grubu, İstanbul.
Ayeni, Victor O. (2000), “The Ombudsman Around the World: Essential Elements,
Evolution and Contemporary Challenges”, Strengthening Ombudsman and
Human Rights Institutions in Commonwealth Small and Island States: The
Caribbean Experience, Viktor O. Ayeni, Hayden Thomas, Linda C. Reif (Ed.),
Commonwealth Secretaiat, London, pp.1-19.
Bayram, Yavuz (2013), “Postmodernizm (Modernizm Ötesi)”, http://turkoloji.cu.edu.
tr/YENI%20TURK%20EDEBIYATI/yavuz_bayram_postmodernizm.pdf, (Erişim
Tarihi: 04.07.2013).
Birkök, Cüneyt (1998), “Modernizmden Postmodernizme: Yeni Problemler”,
İstanbul, 1998, http://www.j-humansciences.com/ojs/index.php/IJHS/article/
viewFile/75/74, (Erişim Tarihi: 13.07.2013).
Bogason, Peter (2005), “Postmodern Public Administration”, The Oxford Handbook
of Public Management, Ewan Ferlie, Laurence E. Lynn, Jr.-Christopher Pollitt
(Ed.), Oxford University Press, Great Britain, pp.234-256.
Büyükavcı, M. (2008), “Ombudsmanlık Kurumu”, Ankara Barosu Dergisi, Sayı: 4,
ss.10-13.
Caiden, Gerald E. (1984), “Ombudsmen in Developing Democracies: Comment”,
International Review of Administrative Sciences, September Vol. 50, No. 3,
pp.221-226.
Cankar, İsa (2006), “Denetimin Yeni Paradigması: Sürekli Denetim”, Sayıştay Dergisi,
Sayı: 61, ss.69-81.
Chapman, Brian (1970), İdare Mesleği: Avrupa’da Devlet Memurluğu, çev. Cahit
Tutum, TODAİE Yayınları, Ankara.
Çağlar, Necdet (2008), “Postmodern Anlayışta Siyaset ve Kimlik”, Süleyman Demirel
Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 13, Sayı: 3, ss.369-
386.
Demiral, Gamze Yudum (2009), Uluslararası Uygulamalar Işığında Kamu Denetçiliği
(Ombudsmanlık) Kurumu ve Türkiye’de Uygulanabilirliği, T.C. Maliye Bakanlığı
Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü, Devlet Bütçe Uzmanlığı Araştırma
Raporu, Ankara.
Durdu, Zafer (2009), “Modern Devletin Dönüşümünde Bir Ara Dönem: Sosyal Refah
Devleti”, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 22, ss.37-50.
Eken, Musa (1993), Kamu Yönetiminde Açıklık ve Bilgi Edinme Hakkı, T.C. Dokuz Eylül
Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Sakarya.
Ekici, Birol (2007), “Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma ve Denetim”, Kuramdan
Uygulamaya (Yönetim ve Reform), Kamu Yönetimi Forumu (KAYFOR IV)
Bildiriler Kitabı, Atilla Göktürk, Mahmut Özfidaner, Güler Ünlü (Ed.), Muğla
Üniversitesi, 8-9-10 Kasım 2006, Muğla Belediyesi Yayınları, Muğla, ss.51.
Erdemir, Erkan (2007), “Adayış Mı Kaçış Mı? Yönetsel Kontrol Karşısında Postmodern
Dönüşüm Söylemi”, Yönetim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7, Sayı: 1-2, ss.67-96.
Erdengi, Tevfik Bora (2009), Ombudsman: Dünya Uygulamaları ve Türkiye, T.C.
Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayımlanmamış Doktora
Tezi), Ankara.
Erhürman, Tufan (1995), Dünyada ve KKTC’de Ombudsman, Işık Kitabevi Yayınları,
Lefkoşe.
Eroğlu, H. (1978), İdare Hukuku, Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Yayını,
Kalite Matbaası, Ankara.
Eryılmaz, B. ve M. L. ŞEN (1994), 2000’li Yıllara Doğru Türkiye’de Yerel Yönetimler,
MÜSİAD Araştırma Raporları: 5, MÜSİAD Yayınları, Anadolu Matbaacılık,
İstanbul.
Fendoğlu, Hasan Tahsin (2011), Kamu Denetçiliği (Ombudsmanlık), Yetkin Yayınları,
Ankara.
Fitzharris, Timothy L. (1973), The Desirability of a Correctional Ombudsman,
Govermental Studies, A Publication of the Institute’s Ombudsman Activities
Project, Institute of Governmental Ombudsman, University of California,
Berkeley.
Frank, Bernard (1977), “The World-Wide Growth of the Ombudsman”, Prof. Dr.
Bülent Nuri Esen’e Armağan, Ergun Özbudun vd. (Haz.), Ankara Üniversitesi
Hukuk Fakültesi Yayınları No: 417, Ankara, ss.159-180.
Gellhorn, Walter (1966), “The Norwegian Ombudsman”, Stanford Law Review, Vol.
18, No. 3, (Jan.), pp.293-321.
Gregory, Roy, Philip Giddings (2000), “The Ombudsman Institution: Growth and
Development”, Righting Wrongs: The Ombudsman in Six Continents, Roy
Gregory, Philip Giddings (Ed.), International Institute of Administrative
Sciences (IIAS), IOS Press, Amsterdam, pp.1-20.
Howard, Charles L. (2010), The Organizational Ombudsman: Origins, Roles, and
Operations A Legal Guide, American Bar Association (ABA) Publishing, USA.
Işıkay, Mahir (2013), “Ombudsmanlık Kurumunun Avrupa Birliği ve Türkiye’deki
Konumu”,
İnanç, Hüsamettin (2003), “Makro Toplumsal Kuramlar Açısından Postmodern
Teori”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 8, ss.341-351.
Karcı, Şükrü Mert (2010), Türkiye’de Kamu Yönetimi Denetim Reformu ve Ombudsman
Kurumu, T.C. Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayımlanmamış
Doktora Tezi), Antalya.
Keskin, İbrahim (2013), “Temel İnsan Hakları Bağlamında Ombudsmanlık Kurumunun
Hukuk Devletindeki Yeri ve Önemi”, Adalet Dergisi, Sayı: 45, ss.117-144.
Köse, H. Ö. (1999), “Denetim ve Demokrasi”, Sayıştay Dergisi, Sayı: 33, ss.62-85.
Küçüközyiğit, H. Galip (2006), “Ombusmanlık Kurumu: Hukuksal ve Siyasi Bir
İnceleme”, Uluslararası Hukuk ve Politika, Cilt: 2, No: 5, ss.90-111.
Küçüközyiğit, H. Galip (2013), “Bağımsız Bir Kamusal Denetim Organı: Ombudsman”,
Türk Hukuk Sitesi, http://www.turkhukuksitesi.com/makale_100.htm,
(24.05.2013).
Laws, F. G. (1993), “The Local Government Ombudsman: Contemporary Issues
and Challenges”, The Ombusdman: Twenty Five Years On, Neil Hawke (Ed.),
Cavendish Publishing Limited, Great Britain, pp.63-67.
Mutta, Serdar (2005), İdarenin Denetlenmesi ve Ombudsman Sistemi, Kazancı Kitap
Ticaret, İstanbul.
Oosting, M. (2001), “Protecting the Integrity and Independence of the Ombudsman
Institution: the Global Perspective”, The International Ombudsman Yearbook,
L. C. Reif (Ed.), The International Ombudsman Institute, Alphen aan den Rijn:
Kluwer Law International, The Netherlands, pp.1-23.
Oytan, Muammer (1977), “Ombudsman Eli İle İdarenin Denetimi Konusunda
Kıyaslamalı Bir İnceleme”, Prof. Dr. Osman F. Berki’ye Armağan, Hicri Fişek vd.
(Haz.), Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No: 411, Ankara, ss.595-
627.
Ökmen, Mustafa, Bekir Parlak (2008), “Modernleşmeden Küreselleşmeye Türk
Kent Yönetimleri: Temel Nitelikler, Sorunlar ve Projeksiyonlar”, Karamanoğlu
Mehmetbey Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, Sayı: 15, ss.199-259.
Özalp, Ahmet (2009), “Modern Paradigmanın Krizi ve Devlet Üzerine Etkileri”, Sosyal
ve Beşeri Bilimler Dergisi, Cilt: 1, Sayı: 1, ss.1-10.
Özcan, Kerim, Veysel Ağca (2010), “Yeni Kamu Yönetimi Anlayışında Postmodernizmin
İzleri”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 43, Sayı: 3, ss.1-33.
Özcan, Mehmet Tevfik (2008), Modern Toplum ve Devlet, XII Levha Yayıncılık,
İstanbul.
Özdemir, Yusuf, Elif Özdemir, Ufuk Aktaş (2008), “Postmodernite ve Etnisite”, Atatürk
Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 12, Sayı: 2, ss.325-336.
Özden, Kemal (2010), Ombudsman: Türkiye’deki Tartışmalar, Seçkin Yayıncılık,
Ankara.

Özer, Ahmet (2011), “Küreselleşme ve Yeni Dünya Düzeni Karşısında İnsan Haklarının
Durumu”, İnsan Hakları Yıllığı, Cilt: 29, ss.43-64.
Özer, Buğra, Serhat Baştan (2012), “Modernite ve Postmodernite Süreçlerinde Kamu
Yönetimi, Siyasa Yapım Sürecinin İletişimsel Motifleri ve Demokratikleşme
Üzerine Kuramsal Bir Tartışma”, Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi,
Cilt: 4, Sayı: 1, ss.39-52.
Özkaral, Metin (2011), “Kamu Yönetimi ve Teknoloji İlişkisi ile İlgili Postmodern
Değinmeler”, Kamu Yönetimi ve Teknoloji, Onur Ender Aslan (Haz.), KAYFOR
2010, TODAİE, Ankara, ss.220-225.
Özkiraz, Ahmet (2003), Modernleşme Teorileri ve Postmodern Durum, Çizgi Kitabevi,
Konya.
Parlak, Bekir (2003), “Küreselleşme Sürecinde Modern Ulus-Devlet ve Kamu
Yönetimi”, Çağdaş Kamu Yönetimi-I, Muhittin Acar, Hüseyin Özgür (Ed.), Nobel
Yayın Dağıtım, Ankara, ss.346-392.
Parlak, Bekir (2007), “Küreselleşme Sürecinde Ulus-Devlet ve Kamu Yönetimi: Post-
Modern Paradigmalar”, Küresel Esintiler ve Yerel Etkiler Sarmalında Türk Kamu
Yönetimi, Abdullah Yılmaz, Yavuz Bozkurt (Ed.), Gazi Kitabevi, Ankara, ss.3-18.
Pierson, Christopher (2011), Modern Devlet, çev. Neşet Kutluğ, Burcu Erdoğan,
Çiviyazıları Yayınevi, İstanbul.
Poggi, Gianfranco (2009), Modern Devletin Gelişimi: Sosyolojik Bir Yaklaşım, çev. Şule
Kut, Binnaz Toprak, İstanbul Üniversitesi Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
Reif, Linda C. (2011), “Transplantation, and Adaptation: The Evolution of the Human
Rights Ombudsman”, Boston College Third World Law Journal, Vol: 31, No: 2,
pp.269-310.
Roosbroek, Steven Van, Steven Van de Walle (2008), “The Relationship between
Ombudsman, Government, and Citizens: A Survey Analysis”, Negotiation
Journal, July, pp.287-302.
Rowat, Donald C. (1962), “An Ombudsman Scheme For Canada”, The Canadian
Journal of Economics and Political Science, Vol. 28, No. 4 (Nov.), pp.543-556.
Sağlam, Abdi (2012), “Kamu Denetçiliği ve İdari Yargı İle İlişkisi”, Adalet Dergisi, Sayı:
44, ss.27-49.
Saygılı, Abdurrahman (2010), “Modern Devlet’in Çıplak Sureti”, Ankara Üniversitesi
Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 59, Sayı: 1, ss.61-97.
Söderman, Jacob (2013), “How To Be A Good Ombudsman”, IOI, Canada: http://
www.theioi.org/downloads/a38c1/IOI%20Canada_Occasional%20
paper_Jacob%20S%C3%B6derman_How%20to%20be%20a%20Good%20
Ombudsman.pdf, (Erişim Tarihi: 12.03.2013).
Şahin, Ramazan (2010), “Ombudsman Kurumu ve Türkiye’de Kurulmasının
Türkiye’nin Demokratikleşmesi ve Avrupa Birliği Üyeliği Üzerine Etkileri”, Türk
Şaylan, Gencay (2006), Postmodernizm, İmge Kitabevi, Ankara.
Şener, Hasan Engin (2007), “Kamu Yönetiminde Postmodernizm”, Kamu Yönetimi:
Yöntem ve Sorunlar, Şinasi Aksoy, Yılmaz Üstüner (Ed.), Nobel Yayın Dağıtım,
Ankara, ss.31-47.
Şişman, Mehmet (1996), “Postmodernizm Tartışmaları ve Örgüt Kuramındaki
Yansımaları”, Eğitim Yönetimi, Sayı: 3, ss.451-464.
Tekeli, İlhan (1999), Modernite Aşılırken Siyaset, İmge Kitabevi, Ankara.
Temizel, Zekeriya (1997a), “Yurttaşın Yönetime Karşı Korunmasında Bir Başka
Denetim Organı: Ombudsman”, Yeni Türkiye, Siyasette Yozlaşma Özel Sayısı-II,
Sayı: 14, ss.764-778.
Temizel, Zekeriya (1997b), Yurttaşın Yönetime Karşı Korunmasında Bağımsız Bir
Denetim Organı: Ombudsman, Uluslararası Yerel Yönetimler Birliği Doğu
Akdeniz ve Orta Doğu Avrupa Teşkilatı (IULA-EMME), İstanbul.
Ünal, Feyzullah (2013), Türkiye’de Yerel Yönetimlerin Denetimi ve Yerel Yönetim
Ombudsmanı
,
Savaş Yayınevi, Ankara.
Weber, Max (2011), Bürokrasi ve Otorite, çev. H. Bahadır Akın, Adres Yayınları,
Ankara.
Yaşamış, Firuz Demir (1997), “Kamu Yönetimi Kuramında ve Uygulamasında Yeni
Gelişmeler: “Administration”dan” “Management”a, Türk İdare Dergisi, Sayı:
417, ss.1-27.
Uzun, Ali Kamil (2009), “Kamu Yönetiminde İç Kontrol ve İç Denetim Yaklaşımı”,
Denetişim Dergisi, Sayı: 3, http://www.icdenetim.net/makaleler/89-kamu-
yonetiminde-icdenetim, (Erişim Tarihi: 12.12.2012).
Yıldırım, Murat (2010), “Modernizm, Postmodernizm ve Kamu Yönetimi”, Uluslararası
İnsan Bilimleri Dergisi, Cilt: 7, Sayı: 1, ss.703-719.
Yıldız, Hasan (2013), “Postmodernizm Nedir?”,
http://sbe.dpu.edu.tr/13/153-166
.
pdf, (Erişim Tarihi: 24.08.2013).
Yıldız, N. (1998), Türkiye’de Belediyelerin Dış Yönetsel Denetimi, T.C. İçişleri Bakanlığı
Mahalli İdareler Kontrolörleri Derneği Yayını, No: 4, Ankara.
Yüksel, Mehmet (2001), Küreselleşme Ulusal Hukuk ve Türkiye, Siyasal Kitabevi,
Ankara.
Yüksel, Mehmet (2002), “Modernleşme Bağlamında Hukuk ve Etik İlişkisine Sosyolojik
Bir Bakış”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt: 57, Sayı: 1,
ss.177-195
kaynak: sayıştay

Yorum Yazın

XHTML: HTML Etiketi Kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>